Od praktyki do zawodu – artykuł Prezydenta PFSRM w „Nieruchomościach” C.H.Beck
29.10.2026
Praktyka zawodowa powinna być momentem, w którym wiedza zdobyta na studiach zostaje skonfrontowana z rzeczywistym wykonywaniem zawodu. Czy obecny system praktyk i egzaminu przygotowuje przyszłego rzeczoznawcę majątkowego nie tylko do uzyskania uprawnień, lecz także do pierwszego dnia samodzielnej pracy? Temu zagadnieniu poświęcony jest artykuł Krzysztofa Gabrela, Prezydenta Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych, pt. „Od praktyki do zawodu – czy system przygotowania kandydatów na rzeczoznawców majątkowych wymaga modyfikacji?”, opublikowany w październikowym numerze miesięcznika „Nieruchomości” C.H.Beck Nr 10/2026.
Operat szacunkowy jest końcowym efektem znacznie szerszego procesu. Obejmuje on przyjęcie zlecenia, rozpoznanie jego celu i zakresu, pozyskanie dokumentów i danych, przeprowadzenie oględzin, analizę rynku, wybór procedury, kontakt z klientem, a niekiedy także późniejsze odnoszenie się do zarzutów i obronę własnego stanowiska. Autor zwraca uwagę, że system precyzyjnie określa, co kandydat powinien przygotować do egzaminu, znacznie mniej precyzyjnie natomiast – czego powinien nauczyć się na potrzeby pierwszego dnia samodzielnej działalności zawodowej.
W artykule podjęto również temat samego egzaminu. Do rozważenia pozostaje jego rzeczywiście praktyczny komponent, w którym kandydat musiałby zmierzyć się z konkretnym przypadkiem, niepełną dokumentacją, zidentyfikować problem i brakujące dane, rozpoznać ryzyka, uzasadnić wybór procedury czy odnieść się do zarzutu wobec operatu szacunkowego. Taki sposób weryfikacji pozwalałby sprawdzić nie tylko znajomość procedur, ale również umiejętność podejmowania decyzji w warunkach zbliżonych do rzeczywistej praktyki zawodowej.
Niezależnie od ewentualnych zmian przepisów środowisko zawodowe może równolegle wypracowywać rozwiązania niewymagające zmiany prawa. Autor wskazuje w tym kontekście dobre praktyki prowadzenia praktyk zawodowych, obejmujące m.in. udział w pełnym cyklu potencjalnego zlecenia, samodzielne pozyskiwanie danych, większą różnorodność wycen, regularną informację zwrotną oraz poznanie odpowiedzialności i ekonomicznych aspektów prowadzenia działalności.
Drugim kierunkiem może być mentoring zawodowy dostosowany do rzeczywistych warunków wykonywania zawodu. Nie chodzi o rozbudowane programy, lecz o prosty mechanizm wymiany doświadczeń, w którym aktywnie wykonujący zawód rzeczoznawca majątkowy dzieli się wiedzą o realnych zleceniach, ryzykach, klientach i odpowiedzialności, a młodszy rzeczoznawca może wnosić znajomość nowych technologii, narzędzi GIS, automatyzacji czy sztucznej inteligencji.
Artykuł nie przedstawia gotowego modelu zmian. Jest punktem wyjścia do dyskusji o tym, jak lepiej przygotowywać przyszłych rzeczoznawców majątkowych do samodzielnego i odpowiedzialnego wykonywania zawodu.
„Nie są to gotowe rozwiązania ani przesądzony program działań.”
dodano: Piątek, 30/10/2026 10:25
ostatnia aktualizacja: Piątek, 30/10/2026 10:32
