Zygmunta Bojara (1933–2026) – rzeczoznawcy majątkowego z uprawnieniami zawodowymi nr 4, geodety, wieloletniego działacza środowiska zawodowego i jednej z osób, które od początku współtworzyły polskie rzeczoznawstwo majątkowe.

Absolwent Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej, od 1955 r. zawodowo związany z Opolszczyzną. Łączył wieloletnie doświadczenie geodety z rozległą wiedzą 
z zakresu prawa i gospodarki nieruchomościami. Od 1992 r. był rzeczoznawcą majątkowym.

Był członkiem-założycielem opolskiego oddziału Polskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości i jego pierwszym prezesem, a następnie prezesem honorowym. W latach 1997–2000 pełnił funkcję wiceprezydenta Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych. Przez wiele lat uczestniczył w pracach Komisji Standardów Zawodowych, a w latach 1997–2009 kierował Komisją Legislacji PFSRM. Od 1998 r. kierował również podkomisją Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej odpowiedzialną za rzeczoznawstwo majątkowe.
Jego działalność wykraczała daleko poza pełnione funkcje. Brał udział w tworzeniu i konsultowaniu regulacji prawnych dotyczących gospodarki nieruchomościami, uczestniczył w uzgodnieniach międzyresortowych i pracach komisji sejmowych. Przez lata dzielił się wiedzą jako wykładowca i szkoleniowiec. Był autorem licznych publikacji fachowych, w tym książki „Podziały nieruchomości. Komentarz”, która doczekała się kolejnych wydań.
W 2001 r. został wyróżniony medalem „Amicus de Rebus Peritorum Polonorum” za szczególne zasługi dla środowiska rzeczoznawców majątkowych.

W środowisku przez lata towarzyszyło mu określenie „najlepszy prawnik wśród geodetów, najlepszy geodeta wśród prawników”. 

dodano: Poniedziałek, 28/09/2026 12:05

ostatnia aktualizacja: Poniedziałek, 28/09/2026 12:29